Crkavica, bijela crkavica ili bijela kanja (Neophron percnopterus) je maleni strvinar Starog svijeta koji živi od jugozapadne Europe i sjevera Afrike do juga Azije. Jedini je pripadnik roda Neophron.

Odrasle crkavice su obično duge 85 cm od kljuna do vrha repa, sa rasponom krila od 1,7 metara. Teške su 2,1 kilogram.

Odrasli su bele boje, sa malo crnog perja na krilima i repu. Zbog svojih navika – čekanja na svoj red kod strvina na obično prašnjavom tlu – perje se brzo uprlja, pa je prije mitarenja više bež boje nego čisto bele. Crkavice se također ponekada “boje” zemljom kao i kostoberine, nakon čega njihovo perje bude pomalo ružičasto; odatle potiče nemački naziv za ovu pticu, Schmutzgeier (“blatnjavi lešinar”). Koža na licu je žuta i postane narančasta za vreme sezone parenja, i na njoj nema perja. Rep je oblika dijamanta i u letu je stoga uočljiv. Međutim, oblik repa znači da je crkavica sporo leti i loše manevrira.

Ptići su tamnosmeđi i postepeno postaju svjetliji dok ne postanu odrasli sa pet godina.

Razmnožava se kao i većina drugih ptica grabljivica. Pare se doživotno. Grade gnezda na liticama i padinama na nepristupačnim mestima. I mužjak i ženka grade gnezdo. Koriste grane, smeće i ostatke hrane (poput kostiju, oklopa kornjača i sl.). Nose materijal za gnijezdo u kljunu, za razliku od drugih grabljivica, koje umjesto toga koriste kandže. Ženka nese dva bela jajeta sa tamnosmeđim pegama u intervalima od nekoliko dana.

Crkavice su strvinari i uglavnom se hrane strvinama, ali također se hrane malenim sisavcima i jajima. Zbog toga što je relativno malena, mora čekati svoj red kod strvina (pre nje se hrane lavovi, hijene i drugi lešinari). Glava i kljun su prilagođeni za ovakvo ponašanje: kao i kod drugih lešinara, crkavica ima golo lice (što se smatra prilagodbom njihovo ishrani, jer bi se hrana lepila za perje) i dug kljun kojim može razderati meso. Tanki kljun se također može provući kroz uske prostore između kostiju i doći do hrane do koje drugi lešinari ne mogu doprijeti.